Op de eerste plaats is gexebindigd gedicht III van dir. Beestjes. Tweede is geworden gedicht XIV van Frans54 en op de derde plaats vinden we ex aequo gedicht XII van Marloes en gedicht XIII van Geespot. (De gedichten zijn hier geplaatst in volgorde van binnenkomst.)De prijzen zijn: een boeken- of cd-bon ter waarde van resp. €25, 20 en 15.Willen de winnaars via de OAB-mail even laten weten of ze voor de boekenbon kiezen of voor de cd-bon?

Het OAB is tot 18 november op audixebntie in Rome. Op 19 november gaan de prijzen op de post.

De OAB-directie feliciteert de winnaars en bedankt alle inzenders. Ook veel dank aan de deskundige jury, die bestond uit nanos, yukiko en La Effing.
Volgend najaar komt er weer een OAB-gedichtenwedstrijd!

Hieronder alle inzendingen:

I
Herfst

Na een doffe onweersklap
is alle hitte plots verdreven.
Een gekruiste spin heeft in het bos
een glinst’rend web geweven.

Door de koelte van september
loop ik samen met de hond.
De zachte streling van de wind
brengt een glimlach om mijn mond.

Het beekje kabbelt voort,
zij laat zich niet verleiden
tot sneller stromen want,
herfst is ook maar een getijde.

De camping is al bijna leeg
een bromvlieg bromt wat lomer
Blote armen gaat nog net
het zijn de laatste tekens van de zomer.

Na een doffe onweersklap
is alle hitte plots verdreven.
Echt niet zoveel lentes meer
dan begint de herfst van mijn leven.

Mack (63 punten)
——————–

II
Het word eindelijk schemer en het leven in ons huis
verplaatst zich een verdieping hoger
Geplons, gehuil en tanden gepoetst
De was gaat in de droger
Nog een laatste slok een kus op het hoofd
Een vloek tegen daglicht en slechte dromen
Dan eindelijk stil, het huis van ons
Laat snel de Herfst nu komen

Anna-Maria (57 punten)
—————————

III
herfst

eerst
hangt de zomer nog in de bomen maar
beneden scherpen made en worm hun gebitjes

straks
alleen de herinnering,
dat er niets warms meer is bedoel ik
alles gevallen in de storm van de tijd
pissebeddenfeest ! kaletakkenhorizon !

tot slot
natte sneeuw en modder
hier en daar een grafsteen
ook de synapsen stokken
was het morgen waar en hoe

sneeuw
bedek dit landschap !

dir. Beestjes (1e prijs met 88 punten)
————————————————-

IV
De zon kleurt gele bladeren goud
en rood dat wordt een mooi robijn
bomen buigen of nee, ze wuiven
zwaaiende top, de wind steekt op
het waait, het giert, het huilt, het stormt
die stormwind steekt ons allen aan
dronken dansen, niet meer denken
doldriest zijn (niet triest zijn)
waaien op die wind van plezier
op de radio klinkt malle babbe
herfst, dat is het derde kwartier

Rene (77 punten)
——————–

V
Herfst

Kastanjes
Spinnen
Koud, nat, mist
Verdorde en half vergane blaadjes
De geur van rottende bladeren, van regen en van aarde
De kachel weer aan en de jassen weer dicht
Dagen die korter en
schaduwen die langer worden
Paddestoelen, paraplu’s, pannekoeken
Met spek en stroop
Regenlaarzen en zuidwesters
Wind die aan deuren en ramen rammelt

Een dik felgekleurd blarendek
De natuur dekt zichzelf warm toe
Voor haar winterslaap.

Peng (61 punten)
——————–

VI
Hollandse herfst

Sterf
en bederf
eikel

Peng (71 punten)
——————————

VII
De Herfst komt.

De herfst komt.
Bladeren en kou.
Mijn aandacht verstomd.
Ik dacht niet aan jou.
Geef me terug de zomer.
uitleg overbodig.
Rood met wit,
maar zonder blauw.

Erik Biever (65 punten)
—————————

VIII
herfstig rood
kleuren de blaren
als de striemen op mijn ziel

blaren vallen
en in ‘t voorjaar
zijn ze weer zo goed als nieuw

striemen blijven dikke strepen,
onuitwisbaar,
rood als roest

oh, wat zou het mooi zijn als een ziel,
net als bomen, ieder voorjaar,
nieuwe blaren krijgen moest.

Ria (66 punten)
—————–

IX
Herfst

Geoogste druiven
Voor nieuwe wijn
Heksenfuiven
Pompoenfestijn
Verpulverde energie
Verpulverde bladeren op de grond
Maar zie!!
Aanschouw met ogen en mond!
Die kleuren!
Die pracht!
Muffe rottende geuren
Verbergen nu oerkracht
Inslapende natuur
Vermoeide zuchten slaken
Tot het uur
Van wederom ontwaken

Petra (68 punten)
——————–

X
De herfstbijeenkomst

Er is een bijeenkomst van bladeren
in het grote bos
zij gaan met z’n allen vergaderen
want de herfst komt weer los

ook de paddestoelen zijn gekomen
en zoeken een plekje onder de dennenbomen
een kastanje en een beukennoot
maken plaats voor een vriendelijk eekhoorntjesbrood

in een hoekje zit een groepje spinnen
ook voor hen gaat de herfst beginnen
een bange kruisspin begint te gillen,
al die kou, ik zit nu al te rillen!

een eikenblad neemt het woord
houdt zijn toespraak ongestoord
jongens, het gaat weer gebeuren
we moeten ons allen weer anders kleuren
u krijgt straks wat stalen
en ga nu niet dralen
maar zoek uit welke kleur u dit jaar wilt behalen
van uw voeten tot uw kruin
zonnegoudgeel of terracotta bruin
en dan nog xe9xe9n ding voor jullie allen
vergeet vooral niet heel sierlijk te vallen

wij gaan onze lange reis voorbereiden
zegt een zwaluw tussenbeide
ik ga niet mee! roept een mees met frisse moed
er is hier voedsel in overvloed

een egel geeuwt een grote gaap
hij wil beginnen aan zijn winterslaap
maar ik eet eerst mijn buikje dik en rond
zegt hij later met een volle mond

een eekhoorn wiebelt nerveus met zijn pootjes
hij heeft het voorzien op de beukennootjes
die wil hij verstoppen in zijn hol
want ook zijn buikje moet weer vol

Als de vergadering is gedaan
en de aanwezigen huiswaarts gaan
zijn alle herfstplannen klaar
kom maar herfst, begin nu maar

Hilda (65 punten)
——————–

XI
Kleurrijke bladeren
dwarrelen naar beneden
Regendruppels glanzen
in een straaltje zon
Wind waait en de
takken buigen
voor koning herfst

Esther Donkers (70 punten)
——————————-

XII
In cadans met mijn trappende voeten
zoek ik een ritme
voor de warrelende woorden in mijn hoofd

De ochtendnevel verbergt de grond
een fazant duikt op
uit het niets

Voorzichtig baant de zon zich een weg
door dikke wolken
grijze lucht

Pittige kou kleurt mijn wangen
net als het gevallen blad
Rood

De zomer ligt achter mij
zwoegend fiets ik
de herfst in

Marloes (3e prijs met 81 punten)
———————————————

XIII
Herfst-haiku

Het herfstige licht
verft met magistrale kwast
de gevels van goud

Geespot (3e prijs met 81 punten)
————————————–

XIV
Haiku
Als sluiers van mist
scherpe kanten verhullen
lijkt alles zachter.

Frans54 (2e prijs met 84 punten
———————————————

XV
Straks

De zomer wil geen afscheid nemen
De herfst wacht grommend in zijn kooi
De blaren aan de boom zo mooi
Ze zweven aarz’lend naar beneden

Ik voel mij sterk, ik rek de tijd
Ben ik vergeten
Hoe het lichaam ‘t af laat weten
Als het verval heeft ingezet?

Ik wil de uitslag nog niet weten
Van wat geruisloos zich voltrekt
Ik wil de kale waarheid niet
Laat het nog even zomer heten

Maja (71 punten)
——————–

XVI
hier spreekt kabouter spillebeen,
de herfst bevalt niet iedereen

er zijn er die teveel gaan klagen
dat ach! die triestheid niet valt te dragen

nu moet ik zeggen : in de herfst
is de natuur juist op zijn verfst

de kleuren knallen spontaan goud en rood
dus aan al dat geklaag: een broertje dood!

welke eikel ooit toch heeft bedacht
dat je juist nu een depressie verwacht

heeft zelf niet goed om zich heen gekeken
want uit diepgaand onderzoek is gebleken

dat juist in de herfst, deze mooie tijd
minder wordt ge(zelf)dood en meer wordt gevrijd

ik vraag u allen wel met klem
geen paddestoelen te jatten, dan verhef ik mijn stem

die rode met stippen bergen we al op
als we die laten staan blijft het hevig strop

u wordt geacht de natuur te eerbied’gen
en alleen lucht te snuiven, dat zal ons gerieven

wij leven in holletjes onder het mos
ook dat maakt u met uw handen niet los!

wij zwijgen veelal als mensen ons naad’ren
want voorzichtgheid stroomt ons al eeuwen door d’aderen

wij helpen het hert, konijn en de egel
en ontdooien in winter soms menig ijspegel

maar sssttt…ik vertel al teveel over ‘t leven
de verwoestende mens doet mijn hart hevig beven

ik wens u een herfst om vol te genieten
laat het bos met rust, anders ga ik echt schieten

ook al druist dat in tegen m’n goede natuur
het verlies ervan is me echt veel te duur!

dus vaart allen wel en bedenk een momentje
respect voor wat leeft kost geen enkel centje!

kabouter spillebeen

Marion (60 punten)
———————-

XVII

Ze is zacht
maar verraderlijk,
als een kat
of misschien een hommel.
En ze is groot,
om haar kan je niet heen.

Ze zaait verderf
maar zo verpakt
in kleuren en weelde,
dat je pas iets merkt
als alles is vergaan.

Ze gaat niet onopgemerkt voorbij,
vleit zich
met veel gewoel neer,
liefst daar waar stilte heerst,
en alles moet haar wijken.

Geen dier, geen mens, geen dichter
is veilig voor de Herfst.

Leen (73 punten)
——————-